| Þjóðmenningarhúsið
er vettvangur fyrir íslenskan þjóðararf
í hnotskurn. Starfsemin felst einkum í fjölbreyttu
sýningahaldi. Gerðir eru samningar við viðkomandi
aðila, svo sem höfuðsöfn og aðrar stofnanir
um sýningahald til langs eða skamms tíma. Þjóðmenningarhúsið
er þannig m.a. sameiginlegur vettvangur íslenskra þjóðmenningarstofnana
með vönduðum sýningum á úrvali
merkra þjóðargersema. Aðstaða er fyrir
fundi, samkomur, listviðburði, opinberar athafnir og aðra
viðburði.

Leitast er við að
sýningahald taki mið af stefnum og straumum í
þjóðfélaginu og kynni fjölbreytta menningu
í nútíð og þátíð.
Þjóðmenningarhúsið er friðað
hús og tekur notkun þess mið af friðun þess
og sögulegu verðmæti. Umgjörð sýninganna
í Þjóðmenningarhúsinu er húsið
sjálft, vitnisburður byggingalistasögu þjóðarinnar.
Mikilvægt er því að sýningahald taki
mið af forsendum hússins þannig að húsið
njóti sín sem best.

Fjölmargar sýningar
hafa verið haldnar frá því að húsið
fékk nýtt hlutverk árið 2000, oft í
samvinnu við ýmsa aðila eða stofnanir. Veigamesta
sýning í Þjóðmenningarhúsinu
er Handritin, sýning Stofnunar Árna Magnússonar
í íslenskum fræðum. Þar getur að
líta mörg hinna merkustu handrita í eigu þjóðarinnar.
Jafnframt hafa ýmsir viðburðir verið haldnir
bæði í bókasal og öðru rými
hússins. Efnt hefur verið til málþinga,
upplestra úr bókmenntum og tónleika svo að
dæmi séu tekin.

Veitt er fræðsla
og leiðsögn, jafnt fyrir almenna hópa sem skólahópa,
um sýningar í Þjóðmenningarhúsinu.
Leiðsögn um sýningar felur jafnframt í sér
stutta kynningu á húsinu sjálfu og sögu
þess. Leiðsögn er veitt á íslensku,
ensku og dönsku. Föst leiðsögn er á ensku
fyrir ferðamenn fjórum sinnum á viku yfir sumartímann
og tvisvar í viku yfir vetrartímann. |